Bir beceriyi hangi seviyede bir eğitimle geliştirmeye çalıştığınız, motivasyonunuzu ve istikrarınızı önemli ölçüde etkiler.
Benim için yeteneğimi geliştirmek üzerine başladığım bir egzersizin yoğunluğu, o günkü ruh halim ve enerjime göre değişiklik gösterir.
Yine de ölçülebilir olması önemlidir. Mesela koşmaya gittiğimde kaç km. koştuğumu hesaplamak yerine kaç dakika koştuğumu ölçerim. Ya da yabancı dil eğitimime günde kaç dakika, haftada kaç saat ayırdığıma dikkat ederim.
Çünkü bence anlık performans pek çok faktörden etkilenebilir, benim için önemli olan orada kalabilmek, sahip olduğum olumlu alışkanlığı terketmemektir. Bu da zaman gibi herhangi bir ritme uyum gösteren bir araçla ölçülebilir.
Bu fikirlerin gerçekten acelesi olmayan birine ait olduğu hissedilebilir, buna itirazım yok. İşler herkes için her zaman böyle yürümez. Kimisi bir an önce başarılı olmak zorundadır ya da öyle hisseder.
Eğer rüzgarı arkanda hissediyorsan hızlı ve tutkulu olmakta sorun yok.
Hızlı ve tutkulu olmak size zarar verecek ölçüde değilse iyidir. Burada en doğru karar kendinizi dinlemenizle gelir, zihniniz ya da vücudunuz size ne söylüyor?
İçinde bulunduğun ‘’olumlu uğraş’’ sana bitkinlik mi sağlıyor? Yoksa hayat kaliteni artıran bir yönde mi çalışıyor?
Bazen hiç alışkanlığımız olmayan bir alanda cesur adımlar atmak, merdiven çıkarken basamakları dörtlü beşli çıkmaya çalışmak gibidir. Kısa sürede hızlı yol aldığını hissettirebilir fakat sakatlanma riski de yüksektir.
Bu yüzden gelişim için oluşturulacak aşamaların hem doyurucu hem de sindirilebilir boyutlarda olması gerekir. Başka bir deyişle, ne sizi sıkacak kadar basit, ne de bir külfet hissi yaratacak kadar yorucu olmalıdır.
Böylelikle istikrarlı bir şekilde uygulanabilir, ve hayatınızın içinde renkli bir alışkanlığa dönüşebilir.
Toplum kültürü içinde çok fazla karşılaştırmaya maruz kalırız. İç sesine dönüşen bu zehirli motivasyon dikkatini bir yerde tutan bir tuzak gibi çalışır. Seni yıpratıcı yarışlara sokar, ama bazı yarışların ödülü kaybetmekle gelir.
Daha verimli olduğun bir yerde kazanmak için, daha verimsiz olduğun bir mücadelede kaybetmekten çekinme.
Ve Klişe ama gerçek, başarı ölçütün için bir referansa ihtiyacın varsa dünkü seni hatırla.
Eğitim verdiğim süreçte deneyimlediğim kadarıyla yeni bir yetenek elde etmekteki en büyük engel, en azından ilk aşamada, doğru bir kurs ya da çalışma tekniklerine ulaşamamak değil, hayatımızda yeni yeteneğimiz için daha önemsiz alışkanlıklarımızdan feragat edip yeni bir alan açamamamızdan kaynaklanıyor.
Ben de bu engelin arkasındaki sebepleri (manevi, teknik, finansal) araştırıyor ve siz takipçilerime faydalı olacak çözümler sunmaya çalışıyorum.
Bu websitenin ilk paylaşımını okudunuz, yeniden görüşmek dileğiyle.
Semih Akgül